S.J. Raventide
Stories
3
Chapters
414
Words
3.1 M
Comments
0
Reading
10 d, 14 h
-
“เรียนผู้โดยสารทุกท่าน... ขบวน North Freedom Line จะหยุดพักที่สถานีเชียงใหม่ใหม่เป็นเวลา 22 นาที...” เสียงประกาศเรียบกริบ เหมือนเด็กฝึกงานด้านประชาสัมพันธ์จากสถานทูตอเมริกา…-
2.3 M • Ongoing
-
-
เสียงโมเด็มดังก้องไปทั่วห้องเหมือนยุงที่มีโทรโข่ง ลาเต้ซึ่งกำลังหลับตาพริ้มข้างปลั๊กไฟสะดุ้งเฮือก หันมามองเหมือนเพิ่งรู้ว่าโดนหักหลัง ก่อนจะพุ่งหลบเข้าข้างใต้โต๊ะทันที…
-
2.3 M • Ongoing
-
-
ฉันยืมรถกระบะของพ่อ คันเดิมที่เครื่องเล่นเทปจะทำงานเฉพาะเวลาฝนตก ลาเต้รออยู่แล้วที่หน้าประตูในกระเป๋าแมวของเขา…
-
2.3 M • Ongoing
-
-
ห้องครัวมีกลิ่นควันไม้ หอมเจียว และอะไรบางอย่างที่ถูกแช่น้ำส้มสายชูนานเกินไป ฉันพิงกรอบประตู แม่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมอง เธอล้างขวดอยู่ ช้าและสม่ำเสมอ…
-
2.3 M • Ongoing
-
-
มีตอนเช้าประเภทหนึ่ง ที่จะพบได้แค่ในกรุงเทพฯ เท่านั้น เช้าที่พัดลมเป็นคนตัดสินแทนคุณ ที่แสงแดดไม่ค่อย “เข้ามาในห้อง” แต่มาแบบเอกสารสอบบัญชี ที่คุณไม่แน่ใจว่าตื่นจริง ๆ…
-
2.3 M • Ongoing
-
-
นิตยสารวางอยู่บนโต๊ะตั้งแต่ก่อนเธอเดินเข้ามา ไม่มีใครบอกว่าใครเป็นคนวางไว้ แต่มันเปิดค้างอยู่ทั้งสองเล่ม มีปากกาไฮไลต์สีชมพูสะท้อนแสงขีดทิ้งไว้เต็ม คำว่า “เจ้าหญิง”…
-
2.3 M • Ongoing
-
-
บทความเป็นฝ่ายหาเจอฉัน ไม่ใช่ฉันที่หาเจอมัน ฉันแค่เปิดวิทยุเพื่อฟังว่า… เขายังเปิดเพลงของเธออยู่ไหม คำตอบคือไม่ มีแต่ Top 10 ชุดเดิม …
-
2.3 M • Ongoing
-
-
โดย ดร. ธำรงเกียรติ นวเรศพานิช (คอลัมน์ “การเมืองแห่งเสียง” – มโนสังคีต ฉบับพฤษภาคม 2544) เมื่อเราพูดถึงคำว่า “เจ้าหญิง” เรามักนึกถึงหญิงสาวผู้ถูกจำกัดให้อยู่ในพื้นที่ปลอดภัย…
-
2.3 M • Ongoing
-
-
โดย หม่อมหลวงหมูกรอบ ณ เสียงแหลม(เผยแพร่ใน เสียงสยามรายเดือน ฉบับกุมภาพันธ์ 2544) “แม้กระทั่งตอนนี้ เขายังอยู่ตรงนี้ ในภาพทรงจำสีจาง ๆ” เสียงร้องของ “นารา สิริภักดิ์”…
-
2.3 M • Ongoing
-
-
ฉันไม่ได้เดินทั่วสวนแบบจริงจัง ตั้งแต่ตอนอายุสิบเจ็ด ตอนนั้น มันดูไม่มีที่สิ้นสุด แต่ตอนนี้...มันดูมีขอบเขต ไม่ใช่เล็กลง แค่เหนื่อยขึ้น เหมือนเพลงที่เคยจำได้ว่าเสียงดัง…
-
2.3 M • Ongoing
-
- Previous 1 … 15 16 17 … 24 Next