Stories
3
Chapters
414
Words
3.1 M
Comments
0
Reading
10 days, 14 hours10 d, 14 h
-

by S.J. Raventide — ฉันเจอพี่วัฒน์นั่งยอง ๆ อยู่ข้างแทงก์น้ำเก่า ขัดตะไคร่ออกจากวาล์ว เหมือนมันเคยด่ากันมาก่อน เขาไม่เงยหน้า ไม่ขยับตอนฉันเข้ามาใกล้ ขัดต่อไปเรื่อย…
-
2.3 M Words • Ongoing
-

by S.J. Raventide — ฉันตื่นก่อนนก ซึ่งอาจเป็นสัญญาณของความเป็นผู้ใหญ่ หรือเพราะเมื่อคืนกินน้ำพริกเยอะไป บ้านยังไม่ตื่น ไม่มีเสียงทีวี ไม่มีเสียงรองเท้าแตะ ไม่มีเสียงจานชามกระทบกันยามเช้า…
-
2.3 M Words • Ongoing
-

by S.J. Raventide — โดย มะลิ วาณิชกุล(เผยแพร่ใน มติศิลป์รายวัน ฉบับกุมภาพันธ์ 2544) “เนิ่นนานที่ฉันยังแปลกใจ เหตุใดเจ้าหญิงต้องรอเจ้าชาย” ในโลกแห่งการบรรเลงที่หมุนเร็วเกินฟังทัน…
-
2.3 M Words • Ongoing
-

by S.J. Raventide — เย็นย่ำที่เวียงป่าเป้า พับตัวเข้ามาไม่เหมือนกรุงเทพฯ ในเมืองหลวง กลางคืนพุ่งชนเหมือนรถสิบล้อ แต่ที่นี่ มันเข้ามาเหมือนแมว ไม่ได้รับเชิญ…
-
2.3 M Words • Ongoing
-

by S.J. Raventide — เสียงมาก่อนแสง มันไม่ใช่ไก่ขัน ไม่ใช่ฝีเท้า ไม่ใช่กลิ่นกาแฟ มันคือ ซอล่องน่าน ที่แทรกผ่านคลื่นวิทยุชุมชน เพลงผีที่ไม่แคร์ว่าใครจะตื่นหรือไม่…
-
2.3 M Words • Ongoing
-

by S.J. Raventide — บางวัน… ก็ไม่ได้เริ่ม มันแค่ “ต่อเนื่อง” ไปเฉย ๆ ไม่มีนาฬิกาปลุก ไม่มีเสียงไก่ขัน ไม่มีหมาเห่า มีแค่เสียงแม่พับผ้าตรงปลายบันได กับกลิ่นข้าวเหนียวตากแดดที่ลอยผ่านโถงบ้านมาเบา…
-
2.3 M Words • Ongoing
-

by S.J. Raventide — ฉันไปถึงก่อนเวลาสิบห้านาที ร้านก๋วยเตี๋ยวไม่ได้หรูหราอะไร จะว่าโทรมก็ไม่เชิง มันเป็นแค่ร้านแบบที่ดูเหมือนจะมีลูกพี่ลูกน้องของใครสักคนเป็นเจ้าของ เก้าอี้พลาสติก แสงไฟนีออน…
-
2.3 M Words • Ongoing
-

by S.J. Raventide — การจองตั๋วรถไฟในประเทศไทย เวอร์ชั่น RB51 เป็นเหมือนล็อตเตอรี่แบบพิเศษ แต่ตัวเลขถูกล็อกไว้แล้ว และรางวัลของคุณคือการได้นั่งข้างคนที่กินปลาหมึกย่างตอนเจ็ดโมงเช้า Sprinter Express…
-
2.3 M Words • Ongoing
-

by S.J. Raventide — รถไฟออกจากเชียงใหม่มาได้ครึ่งชั่วโมงแล้ว ตอนนี้เรากำลังไต่ระดับขึ้นไป ไม่ใช่แค่ระดับความสูง แต่ระดับความทรงจำด้วย แนวสันเขาเริ่มชัดเจนขึ้น ต้นสนค่อย ๆ ถูกแทนที่ด้วยหน้าผา…
-
2.3 M Words • Ongoing
-

by S.J. Raventide — บางอย่างในตัวฉันจำเส้นทางบ้านนี้ได้ ทั้งที่อาจไม่เคยก้าวผ่านมันจริง ๆ แต่เมื่อเท้าแตะพื้นหญ้า และกลิ่นใบมะขามตีกลับเข้าจมูก ฉันก็เริ่มเชื่อว่าความทรงจำบางอย่าง…
-
2.3 M Words • Ongoing