S.J. Raventide
Stories
3
Chapters
414
Words
3.1 M
Comments
0
Reading
10 d, 14 h
-
เสียงตามสายที่สถานีรถไฟกรุงเทพฯ อภิวัฒน์ไม่ได้ส่งเสียงแบบตะโกนเหมือนแต่ก่อน ตอนนี้มันแค่ “ฮัม” เบา ๆ ทุกอย่างในที่นี่… ดูจะ “ฮัม”…-
2.3 M • Ongoing
-
-
บางอย่างในตัวฉันจำเส้นทางบ้านนี้ได้ ทั้งที่อาจไม่เคยก้าวผ่านมันจริง ๆ แต่เมื่อเท้าแตะพื้นหญ้า และกลิ่นใบมะขามตีกลับเข้าจมูก ฉันก็เริ่มเชื่อว่าความทรงจำบางอย่าง…
-
2.3 M • Ongoing
-
-
ฉันไปถึงก่อนเวลาสิบห้านาที ร้านก๋วยเตี๋ยวไม่ได้หรูหราอะไร จะว่าโทรมก็ไม่เชิง มันเป็นแค่ร้านแบบที่ดูเหมือนจะมีลูกพี่ลูกน้องของใครสักคนเป็นเจ้าของ เก้าอี้พลาสติก แสงไฟนีออน…
-
2.3 M • Ongoing
-
-
รถไฟออกจากเชียงใหม่มาได้ครึ่งชั่วโมงแล้ว ตอนนี้เรากำลังไต่ระดับขึ้นไป ไม่ใช่แค่ระดับความสูง แต่ระดับความทรงจำด้วย แนวสันเขาเริ่มชัดเจนขึ้น ต้นสนค่อย ๆ ถูกแทนที่ด้วยหน้าผา…
-
2.3 M • Ongoing
-
-
เสียงกระดิ่งเหนือประตูดังแผ่ว ๆ เหมือนมันมีมารยาทของตัวเอง Café Sae (세) เป็นร้านที่ดูเหมือนจะเดินช้ากว่าโลกอยู่สิบวินาทีเสมอ ไม่ใช่เงียบ... แค่ตั้งใจ เหมือนร้านที่ไม่ได้พยายามจะดูเก๋…
-
2.3 M • Ongoing
-
-
คืนนี้อินเทอร์เน็ตดูช้ากว่าปกติ หรืออาจเป็นเพราะฉันมีความคิดมากเกินกว่าจะลอดผ่านโมเด็ม 56k ได้ทัน ฉันล็อกอินเข้าเว็บบอร์ดเดิม ชื่อผู้ใช้งานเดิม กวีในเงามืด มันยังอยู่ แปลกดี…
-
2.3 M • Ongoing
-
-
เขาไม่ได้จุดบุหรี่ในครั้งนี้ แค่จ้องเคอร์เซอร์ที่กะพริบบนหน้าจอดำสนิท หม่อมหลวงหมูกรอบ ณ เสียงแหลม คนที่เคยเชือดอัลบั้มเป็นชิ้น ๆ ด้วยประโยคที่คมกว่ามีดผ่าตัด …
-
2.3 M • Ongoing
-
-
ฉันกดเด้งแทร็กอีกรอบ ไม่มีเอฟเฟกต์ ไม่มีเสียงประสาน ไม่มีเทคสอง มีแค่เสียงคีย์ เสียงคอร์ด และเสียงร้องเปราะบางที่ไม่ใช่เสียงของฉัน แต่ก็คงเป็นไปได้…
-
2.3 M • Ongoing
-
-
วีซีดีกระตุกอีกครั้ง ตอนที่ดวงตาของซากุระเริ่มมีน้ำตาคลอเบ้า ฉันเอื้อมไปเคาะเครื่องเล่นเบา ๆ เหมือนปลุกเพื่อนที่หลับในรถเมล์จนเลยป้าย หน้าจอสั่นนิดหน่อย ก่อนจะกลับมาอยู่ตัว…
-
2.3 M • Ongoing
-
-
พัดลมส่งเสียงเหมือนกำลังจะตายเหมือนทุกครั้ง เหมือนกับว่ามันไม่อยากทำงาน แต่ก็ไม่อยากหยุดเช่นกัน ฉันกลับมาอยู่ที่ห้องแล้ว เก้าอี้ตัวเดิม หน้ากระดาษเปล่าเหมือนเดิม…
-
2.3 M • Ongoing
-
- Previous 1 … 17 18 19 … 24 Next