Chapters
-
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะหยุดงานกลางคืนเลย ที่ 7-Twelve กะดึกมันมีจังหวะเฉพาะของมัน—ตอกบัตร จัดของหนีลูกค้าแปลก ๆ วนลูปไปเรื่อย เหมือนกับที่ลาเต้จะมาขโมยหมอนฉันตอนตีสองสิบเจ็ดเป๊ะ ๆ…-
843.6 K • Ongoing
-
-
ปรากฏว่าหลังจากเพลงของฉันถูกเล่นสดครั้งแรก—หลังเสียงปรบมือ บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป…
-
843.6 K • Ongoing
-
-
ฉันไปถึงก่อนเวลาสิบห้านาที ร้านก๋วยเตี๋ยวไม่ได้หรูหราอะไร จะว่าโทรมก็ไม่เชิง มันเป็นแค่ร้านแบบที่ดูเหมือนจะมีลูกพี่ลูกน้องของใครสักคนเป็นเจ้าของ เก้าอี้พลาสติก แสงไฟนีออน…
-
843.6 K • Ongoing
-
-
คืนวันศุกร์ที่ร้าน 7-Twelve คือหายนะ ลุงขี้เมาที่มองหาถุงยาง เด็กมัธยมที่แกล้งทำเป็นไม่รู้จักกันตอนซื้อเรดบูลกับมาม่า และฉัน……
-
843.6 K • Ongoing
-
-
มี สองกฎสากล ของการทำงานกะดึกในร้านสะดวกซื้อ: ✔ หลังเที่ยงคืน ไม่มีคนปกติเข้ามาในร้าน✔ คุณจะมีเวลาคิดทบทวนชีวิตตัวเองเยอะมาก—และทุกการตัดสินใจล้วนเป็นหายนะ พอฉันมาถึง 7-Twelve…
-
843.6 K • Ongoing
-
-
พวกเรานัดเจอกันใต้สะพานลอยตรงอนุสาวรีย์ชัยฯ จุดแลกเปลี่ยนกึ่งถูกกฎหมายที่ไม่มีใครคิดจะหันมามองสองรอบ พี่ต้นยืนอยู่ตรงนั้น ถือถุงพลาสติก 7-Twelve…
-
843.6 K • Ongoing
-
-
มันยากกว่าที่คิดจะขอลางาน ทั้งที่งานของฉันก็แค่ขายมาม่ากับเฝ้าดูคนขโมยหมากฝรั่งแบบสโลว์โมชั่น แต่สุดท้ายฉันก็กล่อม ผู้จัดการธีร์ให้ช่วยลงกะให้ได้…
-
843.6 K • Ongoing
-
-
ฉันไม่คิดว่าชีวิตตัวเองจะจบลงด้วยการฟังเพลงที่พูดถึงเรื่องที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง คืนนั้นเป็นคืนวันศุกร์ ฉันเพิ่งผ่านพ้นสัปดาห์ที่ยาวนานและดูดกลืนจิตวิญญาณไปจนหมด…
-
843.6 K • Ongoing
-
-
ต้นเดือนเมษายน 2544 อากาศร้อนแบบที่ทำให้สีตรงระเบียงลอก แล้วนกก็พากันเงียบตั้งแต่สิบโมงเช้า แม้แต่หมาเองก็เลิกเห่าแล้วเหมือนกัน ฉันนั่งอยู่ในห้อง เปลือยเท้าบนกระเบื้องเย็น…
-
843.6 K • Ongoing
-
-
โทรศัพท์ฉันดังขึ้น แปลกดี เพราะปกติถ้ามีใครโทรมา ก็มักจะมีแค่ข่าวร้าย เบอร์ผิด หรือไม่ก็คนถามว่าฉันยังติดหนี้เขาอยู่ไหม เบอร์ไม่รู้จัก ลาเต้เงยหน้าขึ้นมองเหมือนจะบอกว่า…
-
843.6 K • Ongoing
-
- Previous 1 … 10 11 12 13 Next