Chapters
-
เช้าวันต่อมา ผมยืนจ้องเปียโนดิจิทัลเหมือนมันเป็นผู้ต้องสงสัยที่กำลังโดนสอบปากคำ มันตั้งอยู่อย่างไร้พิษสง พื้นผิวสีดำเงาจับแสงแดดที่ส่องผ่านหน้าต่าง แต่ผมไม่หลงกลมันหรอก…-
656.6 K • Completed
-
-
ผมเหลือบมองกระดาษโน้ตอีกครั้ง หมึกที่ซีดจางแต่ลายมือยังคงคุ้นเคยไม่เปลี่ยน "ขอให้โชคดี จากย่าน้อย" ไม่มีเสียงอะไรในร้าน นอกจากเสียงหึ่ง ๆ ของป้ายไฟนีออนจากภายนอก…
-
656.6 K • Completed
-
-
บาร์กลายเป็นสนามรบ อากาศรอบตัวเต็มไปด้วยพลังงานหนาแน่นจนเหมือนมีชีวิต สั่นสะเทือนเป็นจังหวะที่ไม่ควรอยู่ในโลกนี้ เงามืดหมุนวนรอบบาร์…
-
656.6 K • Completed
-
-
เสียงกระดิ่งร้านดังขึ้นเบาๆ เมื่อประตูไม้เก่าถูกผลักเปิดออก หญิงสาวคนหนึ่งก้าวเข้ามา—อายุประมาณ 30 ต้น ๆ ใบหน้าคมชัด ดวงตาบวมแดงจากการร้องไห้…
-
656.6 K • Completed
-
-
พอถึงปลายเดือนมิถุนายน สถานะทางการเงินของฉันก็เริ่มเหมือนกับเพลงเศร้า ๆ ที่ได้ยินตอนดึกบนคลื่น AM—เต็มไปด้วยความโหยหา ความเสียใจ…-
843.6 K • Ongoing
-
-
แสงยามเช้าลอดผ่านหน้าต่างที่แตกร้าวราวกับข่าวลือ ไม่ใช่คำสัญญา จาง ซีด และเย็นเกินไปสำหรับกรุงเทพฯ หรือ กรุงเทพฯ…
-
843.6 K • Ongoing
-
-
เสียงโมเด็มดังก้องไปทั่วห้องเหมือนยุงที่มีโทรโข่ง ลาเต้ซึ่งกำลังหลับตาพริ้มข้างปลั๊กไฟสะดุ้งเฮือก หันมามองเหมือนเพิ่งรู้ว่าโดนหักหลัง ก่อนจะพุ่งหลบเข้าข้างใต้โต๊ะทันที…
-
843.6 K • Ongoing
-
-
ภายในห้องพักของโรงแรม แสงสว่างเพียงพอจนเชดสามารถมองเห็นได้ชัด ตรงกลางของสัญลักษณ์คือรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า เหนือสี่เหลี่ยมคือหมวกปลายแหลม และบนหมวกนั้น…-
1.9 M • Ongoing
-
-
“ใช่ ตอนนี้ฉันสามารถใช้เวทมนตร์ในชีวิตได้” จินหัวเราะฮึฮึ เมื่อเขาไปถึงที่ดินที่ถูกทอดทิ้งใกล้ถนนช้อปปิ้งที่หมิงซื้อมา…-
530.1 K • Canceled
-
-
หยุนนั่งข้างเคาน์เตอร์บาร์ดื่มน้ำไผ่ด้วยหลอด “ทำได้ดีมาก คุณทำภารกิจสำเร็จแล้ว ฉันมีข่าวดีและข่าวร้าย คุณอยากฟังเรื่องไหนก่อน” “ฉันเชื่อว่าข่าวร้าย…
-
530.1 K • Canceled
-
- Previous 1 … 10 11 12 … 66 Next