Chapters
-
โกดังตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า ซ่อนตัวอยู่ในเขาวงกตของถนนที่ถูกลืมและพื้นที่รกร้าง กำแพงสนิมและหน้าต่างสกปรกให้ความรู้สึกถึงการถูกทอดทิ้ง…-
656.6 K • Completed
-
-
โดย มะลิ วาณิชกุล(เผยแพร่ใน มติศิลป์รายวัน ฉบับกุมภาพันธ์ 2544) “เนิ่นนานที่ฉันยังแปลกใจ เหตุใดเจ้าหญิงต้องรอเจ้าชาย” ในโลกแห่งการบรรเลงที่หมุนเร็วเกินฟังทัน…-
843.6 K • Ongoing
-
-
ฉันตื่นก่อนนก ซึ่งอาจเป็นสัญญาณของความเป็นผู้ใหญ่ หรือเพราะเมื่อคืนกินน้ำพริกเยอะไป บ้านยังไม่ตื่น ไม่มีเสียงทีวี ไม่มีเสียงรองเท้าแตะ ไม่มีเสียงจานชามกระทบกันยามเช้า…
-
843.6 K • Ongoing
-
-
ร้านเงียบสนิท มีเพียงเสียงฮัมเบา ๆ จากแล็ปท็อปและเสียงแผ่ว ๆ ของพลังป้องกันที่เริ่มทำงาน ผมยืนอยู่กลางห้อง ท่ามกลางเครื่องมือผสมผสานระหว่างยุคโบราณและยุคสมัยใหม่…
-
656.6 K • Completed
-
-
เช้าวันต่อมา หลังจากที่เงาปรากฏตัวแบบไม่คาดคิด ผมนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน จ้องมองโทรศัพท์ที่มีคำสาปอยู่ตรงหน้า มันจ้องกลับมา หน้าจอของมันยังคงเรืองแสงอ่อน ๆ…
-
656.6 K • Completed
-
-
ฉันเจอพี่วัฒน์นั่งยอง ๆ อยู่ข้างแทงก์น้ำเก่า ขัดตะไคร่ออกจากวาล์ว เหมือนมันเคยด่ากันมาก่อน เขาไม่เงยหน้า ไม่ขยับตอนฉันเข้ามาใกล้ ขัดต่อไปเรื่อย…
-
843.6 K • Ongoing
-
-
เช้าวันต่อมา ร้านดูเงียบกว่าปกติ แต่ผมไม่รู้สึกสงบตามเลยสักนิด ความรู้สึกกังวลที่ยังหลงเหลือจากความฝันเมื่อคืน และตัวเลขที่เรืองแสงในแอป ยังติดค้างอยู่ในใจ…
-
656.6 K • Completed
-
-
ฉันไม่ได้เดินทั่วสวนแบบจริงจัง ตั้งแต่ตอนอายุสิบเจ็ด ตอนนั้น มันดูไม่มีที่สิ้นสุด แต่ตอนนี้...มันดูมีขอบเขต ไม่ใช่เล็กลง แค่เหนื่อยขึ้น เหมือนเพลงที่เคยจำได้ว่าเสียงดัง…
-
843.6 K • Ongoing
-
-
โดย หม่อมหลวงหมูกรอบ ณ เสียงแหลม(เผยแพร่ใน เสียงสยามรายเดือน ฉบับกุมภาพันธ์ 2544) “แม้กระทั่งตอนนี้ เขายังอยู่ตรงนี้ ในภาพทรงจำสีจาง ๆ” เสียงร้องของ “นารา สิริภักดิ์”…
-
843.6 K • Ongoing
-
-
เช้าในสวนไม่ใช่สิ่งที่สร้างมาเพื่อคนเมืองที่มีบาปติดหลังและหมอนรองกระดูกเสื่อม ฟูกบางไป แสงแรงไป แม้แต่จักจั่นยังเงียบ เหมือนมันก็อายแทนฉัน…
-
843.6 K • Ongoing
-
- Previous 1 … 45 46 47 … 66 Next