Chapters
-
ฉันกำลังโน้มน้าวตัวเองว่า มาม่าถือเป็นซุปชนิดหนึ่ง ซุปจริง ๆ ได้ครึ่งทางแล้ว โทรศัพท์ก็ดังขึ้น ไม้กวาดหยุดค้างกลางจังหวะปัด อพาร์ตเมนต์เงียบงัน มีเพียงเสียงจราจรเบา ๆ…-
843.6 K • Ongoing
-
-
เสียงโมเด็มดังก้องไปทั่วห้องเหมือนยุงที่มีโทรโข่ง ลาเต้ซึ่งกำลังหลับตาพริ้มข้างปลั๊กไฟสะดุ้งเฮือก หันมามองเหมือนเพิ่งรู้ว่าโดนหักหลัง ก่อนจะพุ่งหลบเข้าข้างใต้โต๊ะทันที…
-
843.6 K • Ongoing
-
-
สายโทรเข้ามาหลังฉันล้างจานเสร็จพอดี ก่อนที่สมองจะมีโอกาสเถียงตัวเองว่า มาม่าไมโครเวฟก็นับเป็นการเตรียมอาหารเหมือนกัน ไม่น่าแปลกใจ ไม่น่าหงุดหงิดด้วยซ้ำ…
-
843.6 K • Ongoing
-
-
ห้อง C ของ Star Beam Studio เล็กกว่าที่ฉันจินตนาการไว้ และเย็นกว่าอากาศข้างนอกอย่างไม่น่าเชื่อ พรมสะอาดแต่ซีดจาง เหมือนเคยเป็นสีเทาแล้วลืมไปว่าสีเดิมคืออะไร ผนังบุด้วยแผ่นอะคูสติกหม่น ๆ…
-
843.6 K • Ongoing
-
-
เก้าอี้เหล็กโยกเยกทุกครั้งที่ฉันขยับตัว ฟังดูเหมือนมันกำลังจะออกเสียงเตือน แต่จริง ๆ มันแค่แก่ ฉันไม่คิดจะเปลี่ยนมัน กาแฟที่ร้านนี้…
-
843.6 K • Ongoing
-
-
การจองตั๋วรถไฟในประเทศไทย เวอร์ชั่น RB51 เป็นเหมือนล็อตเตอรี่แบบพิเศษ แต่ตัวเลขถูกล็อกไว้แล้ว และรางวัลของคุณคือการได้นั่งข้างคนที่กินปลาหมึกย่างตอนเจ็ดโมงเช้า Sprinter Express…
-
843.6 K • Ongoing
-
-
ฉันจัดไฟล์ทุกอย่างไว้เรียบร้อยเมื่อคืนก่อน เรียงกันบนหน้าจอ เหมือนบทสนทนาที่รู้ว่าไม่มีวันได้พูดจบ แต่ก็ยังไม่ลบ เพราะเผื่อวันไหนกล้าพอจะเปิดกลับไปดู เช้านี้ ฉันไปที่ K-World PrintNet…
-
843.6 K • Ongoing
-
-
มันเริ่มจากหนังสือพิมพ์ยับ ๆ แผ่นหนึ่ง ไม่ใช่นิมิตจากฟากฟ้า ไม่ใช่แสงแห่งอัจฉริยะที่พลันบังเกิด แต่เป็นสำเนาหนังสือพิมพ์ Bangkok Herald ที่มีใครบางคนวางทิ้งไว้บนเคาน์เตอร์ 7-Twelve…
-
843.6 K • Ongoing
-
-
รถไฟออกจากเชียงใหม่มาได้ครึ่งชั่วโมงแล้ว ตอนนี้เรากำลังไต่ระดับขึ้นไป ไม่ใช่แค่ระดับความสูง แต่ระดับความทรงจำด้วย แนวสันเขาเริ่มชัดเจนขึ้น ต้นสนค่อย ๆ ถูกแทนที่ด้วยหน้าผา…
-
843.6 K • Ongoing
-
-
เช้าในสวนไม่ใช่สิ่งที่สร้างมาเพื่อคนเมืองที่มีบาปติดหลังและหมอนรองกระดูกเสื่อม ฟูกบางไป แสงแรงไป แม้แต่จักจั่นยังเงียบ เหมือนมันก็อายแทนฉัน…
-
843.6 K • Ongoing
-
- Previous 1 … 5 6 7 … 13 Next