Chapters
-
ขอให้รู้ไว้เลยว่า: การส่งบทกวีทางไปรษณีย์ในปี 2543 คือประสบการณ์ทางจิตวิญญาณขั้นสุด ไม่ใช่เพราะมันสวยงาม—แต่เพราะมันน่ากลัวมาก ฉันยืนต่อแถวที่ไปรษณีย์…-
843.6 K • Ongoing
-
-
มันคือช่วงปลายเดือนกรกฎาคม ซึ่งแปลว่า...เงินเดือนกำลังจะออก และนั่นก็แปลว่า "ลุงเอ๋" สามารถได้กลิ่นเงินเดือนฉันได้จากระยะไกล…
-
843.6 K • Ongoing
-
-
ฉันจ้องมองสมุดโน้ตเหมือนมันเป็นหนี้ฉันอยู่ ซึ่งถ้าคิดจากปริมาณกระดาษที่ฉันเขียนไปเมื่อเดือนที่ผ่านมา...มันก็อาจจะใช่อยู่หน่อย ๆ บนหน้าปก เขียนด้วยลายมือของฉันเองว่า: "Track #2 –…
-
843.6 K • Ongoing
-
-
มันยากกว่าที่คิดจะขอลางาน ทั้งที่งานของฉันก็แค่ขายมาม่ากับเฝ้าดูคนขโมยหมากฝรั่งแบบสโลว์โมชั่น แต่สุดท้ายฉันก็กล่อม ผู้จัดการธีร์ให้ช่วยลงกะให้ได้…
-
843.6 K • Ongoing
-
-
คืนวันศุกร์ที่ร้าน 7-Twelve คือหายนะ ลุงขี้เมาที่มองหาถุงยาง เด็กมัธยมที่แกล้งทำเป็นไม่รู้จักกันตอนซื้อเรดบูลกับมาม่า และฉัน……
-
843.6 K • Ongoing
-
-
พอถึงปลายเดือนมิถุนายน สถานะทางการเงินของฉันก็เริ่มเหมือนกับเพลงเศร้า ๆ ที่ได้ยินตอนดึกบนคลื่น AM—เต็มไปด้วยความโหยหา ความเสียใจ…
-
843.6 K • Ongoing
-
-
หลังจากบังเอิญไปจุดสงครามบทกวีในโลกอินเทอร์เน็ต และโยนระเบิดวรรณกรรมลงเว็บบอร์ดแบบไม่ระบุตัวตน ฉันก็ทำในสิ่งที่ผู้ใหญ่ที่มีหนี้สินล้นตัวควรทำ—ปิดคอมพิวเตอร์…
-
843.6 K • Ongoing
-
-
ฉันไม่เคยตั้งใจจะกลายเป็นมนุษย์ที่เต็มไปด้วยความขัดแย้งในตัวเอง: แต่งเพลงในตอนกลางวัน เป็นพนักงานร้านสะดวกซื้อในตอนกลางคืน…
-
843.6 K • Ongoing
-
-
ถ้าใครเคยบอกคุณว่างานเขียนเพลงหรือโปรดิวซ์เพลงเป็นอาชีพที่ดูดีมีเสน่ห์... พวกเขาคงไม่เคยต้องอัดเดโมในห้องเช่าที่มีสีผนังลอก ระบบไฟฟ้าน่าสงสัย…
-
843.6 K • Ongoing
-
-
วันจันทร์ที่ 15 พฤษภาคม 2543 – วันที่ดี (มั้ง) เพราะเมื่อดูจากประวัติชีวิตล่าสุดของฉันที่เต็มไปด้วยโชคร้ายระดับจักรวาล วันนี้มันดูดีเกินไป ฉันเพิ่งได้รับ เงินเดือนแรกจาก 7-Twelve…
-
843.6 K • Ongoing
-
- Previous 1 … 63 64 65 66 Next