Chapters
-
คืนวันจันทร์ที่ 7-Twelve ยังคงเป็นบทเพลงประจำของไฟนีออน น้ำยาขัดพื้น และภาวะสิ้นหวังในระดับต่ำ ฉันกำลังเรียงบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปรสต้มยำอีกครั้ง…-
2.3 M • Ongoing
-
-
วันเงินเดือน คำที่ควรจะให้ความรู้สึกเหมือนอิสระ แต่น่าเสียดาย สำหรับฉัน มันกลับมีรสชาติคล้ายแว็กซ์ถูพื้น ไส้กรอกหมดอายุ และความว่างเปล่าปนความสิ้นหวังเบา…
-
2.3 M • Ongoing
-
-
ครั้งแรกที่ฉันเห็นชื่อตัวเองพิมพ์อยู่ด้านหลังแผ่นซีดี มันไม่ได้เกิดขึ้นในงานเปิดตัวใหญ่โต ไม่มีสปอตไลต์ ไม่มีเสียงปรบมือ มีแค่ฉันที่ยืนงง ๆ หน้าชั้นวางซีดีที่ Siam Tower Records…
-
2.3 M • Ongoing
-
-
โทรศัพท์ดังขึ้นพอดีกับตอนที่ฉันกำลังพยายามโน้มน้าวลาเต้ว่า บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปรสปลา ไม่ใช่ ของแทนมูสแซลมอนเกรดพรีเมียม เขาไม่เห็นด้วย…
-
2.3 M • Ongoing
-
-
วันที่ 31 สิงหาคม 2543 วันเงินเดือนออก ในกรุงเทพฯ มีวันเงินเดือนออกอยู่สองประเภท ประเภทแรกคือระดับวงเหล้าในซอย เป็นวันที่มนุษย์เงินเดือนปลดเนกไทแล้วพุ่งขึ้นเข้าสู่ร้านเหล้า…
-
2.3 M • Ongoing
-
-
15 กันยายน 2543 วันศุกร์ แปลว่าเป็นวันเงินเดือนออก ซึ่งก็หมายความว่า ลุงเอ๋ มนุษย์ที่มีบุคลิกเทียบเท่ากับไมเกรนในชุดสูท ก็น่าจะกำลังเดินวนอยู่ข้างโทรศัพท์บ้านแบบหมุนโบราณ…
-
2.3 M • Ongoing
-
-
มันเริ่มจากหนังสือพิมพ์ยับ ๆ แผ่นหนึ่ง ไม่ใช่นิมิตจากฟากฟ้า ไม่ใช่แสงแห่งอัจฉริยะที่พลันบังเกิด แต่เป็นสำเนาหนังสือพิมพ์ Bangkok Herald ที่มีใครบางคนวางทิ้งไว้บนเคาน์เตอร์ 7-Twelve…
-
2.3 M • Ongoing
-
-
ถ้ามีใครบอกฉันเมื่อห้าเดือนก่อน ว่าวันหนึ่งฉันจะได้เงินจากการแต่งเพลงแทนการเรียงขนมปังไส้กรอกไมโครเวฟในร้านสะดวกซื้อ ฉันคงถามกลับว่า “คุณดื่มไปกี่แก้ว?”…
-
2.3 M • Ongoing
-
-
ขอให้รู้ไว้เลยว่า: การส่งบทกวีทางไปรษณีย์ในปี 2543 คือประสบการณ์ทางจิตวิญญาณขั้นสุด ไม่ใช่เพราะมันสวยงาม—แต่เพราะมันน่ากลัวมาก ฉันยืนต่อแถวที่ไปรษณีย์…
-
2.3 M • Ongoing
-
-
มันคือช่วงปลายเดือนกรกฎาคม ซึ่งแปลว่า...เงินเดือนกำลังจะออก และนั่นก็แปลว่า "ลุงเอ๋" สามารถได้กลิ่นเงินเดือนฉันได้จากระยะไกล…
-
2.3 M • Ongoing
-
- Previous 1 … 63 64 65 … 67 Next