Chapters
-
ฉันไม่เคยตั้งใจจะกลายเป็นมนุษย์ที่เต็มไปด้วยความขัดแย้งในตัวเอง: แต่งเพลงในตอนกลางวัน เป็นพนักงานร้านสะดวกซื้อในตอนกลางคืน…-
843.6 K • Ongoing
-
-
สายโทรเข้ามาหลังฉันล้างจานเสร็จพอดี ก่อนที่สมองจะมีโอกาสเถียงตัวเองว่า มาม่าไมโครเวฟก็นับเป็นการเตรียมอาหารเหมือนกัน ไม่น่าแปลกใจ ไม่น่าหงุดหงิดด้วยซ้ำ…
-
843.6 K • Ongoing
-
-
ฉันไม่ได้เดินทั่วสวนแบบจริงจัง ตั้งแต่ตอนอายุสิบเจ็ด ตอนนั้น มันดูไม่มีที่สิ้นสุด แต่ตอนนี้...มันดูมีขอบเขต ไม่ใช่เล็กลง แค่เหนื่อยขึ้น เหมือนเพลงที่เคยจำได้ว่าเสียงดัง…
-
843.6 K • Ongoing
-
-
ฉันบอกตัวเองว่าจะนั่งแค่ห้านาที แค่เลื่อนดูผ่าน ๆ ลบสแปมจากคอร์สโค้ชชีวิตที่แถมความมั่นใจมาในรูป PDF อาจจะจ้องกำแพง อาจจะจ้องฝ้าเพดาน…
-
843.6 K • Ongoing
-
-
คืนวันจันทร์ที่ 7-Twelve ยังคงเป็นบทเพลงประจำของไฟนีออน น้ำยาขัดพื้น และภาวะสิ้นหวังในระดับต่ำ ฉันกำลังเรียงบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปรสต้มยำอีกครั้ง…
-
843.6 K • Ongoing
-
-
ฉันจัดไฟล์ทุกอย่างไว้เรียบร้อยเมื่อคืนก่อน เรียงกันบนหน้าจอ เหมือนบทสนทนาที่รู้ว่าไม่มีวันได้พูดจบ แต่ก็ยังไม่ลบ เพราะเผื่อวันไหนกล้าพอจะเปิดกลับไปดู เช้านี้ ฉันไปที่ K-World PrintNet…
-
843.6 K • Ongoing
-
-
ห้องครัวมีกลิ่นควันไม้ หอมเจียว และอะไรบางอย่างที่ถูกแช่น้ำส้มสายชูนานเกินไป ฉันพิงกรอบประตู แม่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมอง เธอล้างขวดอยู่ ช้าและสม่ำเสมอ…
-
843.6 K • Ongoing
-
-
乡村教师 (The Village Teacher) by 刘慈欣 (หลิว ฉือซิน) 银河奖 (Galaxy Award) for Outstanding Short Story (2001) ยามดึกสงัด แสงเทียนในห้องเรียนเล็ก ๆ ยังคงส่องวูบไหว เด็ก ๆ ทั้งชั้นล้อมอยู่รอบเตียงของครู “ครูครับ พักก่อนเถอะ……-
482.7 K • Ongoing
-
-
มี สองกฎสากล ของการทำงานกะดึกในร้านสะดวกซื้อ: ✔ หลังเที่ยงคืน ไม่มีคนปกติเข้ามาในร้าน✔ คุณจะมีเวลาคิดทบทวนชีวิตตัวเองเยอะมาก—และทุกการตัดสินใจล้วนเป็นหายนะ พอฉันมาถึง 7-Twelve…
-
843.6 K • Ongoing
-
-
15 ตุลาคม 2543 กรุงเทพฯ อภิวัฒน์กลับมามีกลิ่นยางมะตอยไหม้กับกาแฟเย็นอีกครั้ง ซึ่งหมายความได้อย่างเดียว ถึงวันเงินเดือนออก ไม่ใช่ “ออกไปฉลองด้วยเหล้าสี” แต่เป็น…
-
843.6 K • Ongoing
-
- Previous 1 … 8 9 10 … 13 Next
