223 Results with the "Slice of Life" genre
-
Chapter
082-ใครเป็นคนแต่งเพลงนี้?
นิตยสารวางอยู่บนโต๊ะตั้งแต่ก่อนเธอเดินเข้ามา ไม่มีใครบอกว่าใครเป็นคนวางไว้ แต่มันเปิดค้างอยู่ทั้งสองเล่ม มีปากกาไฮไลต์สีชมพูสะท้อนแสงขีดทิ้งไว้เต็ม คำว่า “เจ้าหญิง”…-
1.3 M • Ongoing
-
-
Chapter
052-เอกสารและกบฏขนาดเล็ก
ฉันจัดไฟล์ทุกอย่างไว้เรียบร้อยเมื่อคืนก่อน เรียงกันบนหน้าจอ เหมือนบทสนทนาที่รู้ว่าไม่มีวันได้พูดจบ แต่ก็ยังไม่ลบ เพราะเผื่อวันไหนกล้าพอจะเปิดกลับไปดู เช้านี้ ฉันไปที่ K-World PrintNet…-
1.3 M • Ongoing
-
-
Chapter
072-ปลูกอะไรดี
ฉันเจอพี่วัฒน์นั่งยอง ๆ อยู่ข้างแทงก์น้ำเก่า ขัดตะไคร่ออกจากวาล์ว เหมือนมันเคยด่ากันมาก่อน เขาไม่เงยหน้า ไม่ขยับตอนฉันเข้ามาใกล้ ขัดต่อไปเรื่อย…-
1.3 M • Ongoing
-
-
Chapter
043-เพลงที่ยังไม่มีชื่อ
มันเริ่มจากสายโทรศัพท์ แล้วจบลงด้วยความเงียบที่ฉันอธิบายไม่ออก “เพลงจะออนแอร์ศุกร์นี้นะ 92.5... แบบทดสอบฟีดแบคผู้ฟังก่อนปล่อยจริง ยังไม่มีชื่อศิลปินหรือเครดิตนะ,”…-
1.3 M • Ongoing
-
-
Chapter
089-เสียงประสานผี
"เอ้า! ฟังหน่อย ไอ้เพลงดึงดันนี่ กรณ์มันส่งมาตอนตีห้า มันคงกินมาม่าแล้วก็ล้มตึงบนกีตาร์" ต้นกดปุ่ม play โดยไม่แคร์เสียงบ่นของบอล หรือท่าทางหยีตาเพราะกาแฟยังไม่ลงกระเพาะของแดง…-
1.3 M • Ongoing
-
-
Chapter
062-ใครเขียนเพลงนี้
คืนนี้อินเทอร์เน็ตดูช้ากว่าปกติ หรืออาจเป็นเพราะฉันมีความคิดมากเกินกว่าจะลอดผ่านโมเด็ม 56k ได้ทัน ฉันล็อกอินเข้าเว็บบอร์ดเดิม ชื่อผู้ใช้งานเดิม กวีในเงามืด มันยังอยู่ แปลกดี…-
1.3 M • Ongoing
-
-
Chapter
095-เสียงที่ไม่มีใครเตรียมใจ
อาคารกรมทรัพย์สินทางปัญญายังคงมีกลิ่นหมึกเปียกและความคาดหวังที่วางตากแดดไว้นานเกินไป ฉันหยิบบัตรคิว นั่งลง แล้วหยิบมันขึ้นมาดูอีกครั้ง เหมือนกลัวว่ามันจะหักหลังฉันเงียบ ๆ…-
1.3 M • Ongoing
-
-
Chapter
081-เสียงที่ก้าวออกมา
มีตอนเช้าประเภทหนึ่ง ที่จะพบได้แค่ในกรุงเทพฯ เท่านั้น เช้าที่พัดลมเป็นคนตัดสินแทนคุณ ที่แสงแดดไม่ค่อย “เข้ามาในห้อง” แต่มาแบบเอกสารสอบบัญชี ที่คุณไม่แน่ใจว่าตื่นจริง ๆ…-
1.3 M • Ongoing
-
-
Chapter
051-เมื่อราคาย้อนกลับมา
สายโทรเข้ามาหลังมื้อกลางวันพอดี ในขณะที่ห้องยังเงียบ และเมืองข้างนอกเหมือนเพิ่งงีบกลางลมหายใจ ฉันรับสายตอนกลางเสียงกริ่งรอบที่สอง ไม่ใช่เพราะอยากรับ แค่...เคยชิน "กรณ์"…-
1.3 M • Ongoing
-
-
Chapter
071-ของที่รั่วกับของที่รอ
ฉันไม่ได้เดินทั่วสวนแบบจริงจัง ตั้งแต่ตอนอายุสิบเจ็ด ตอนนั้น มันดูไม่มีที่สิ้นสุด แต่ตอนนี้...มันดูมีขอบเขต ไม่ใช่เล็กลง แค่เหนื่อยขึ้น เหมือนเพลงที่เคยจำได้ว่าเสียงดัง…-
1.3 M • Ongoing
-
- Previous 1 2 3 4 … 8 Next