Chapters
-
เช้าเล็ดลอดผ่านม่านเข้ามา เหมือนหนังสือแจ้งเตือนที่ไม่มีใครร้องขอ ห้องไม่ได้สะอาดขึ้นข้ามคืน ซึ่งก็เสียมารยาทดี แต่สม่ำเสมอ สัญญาเช่า โน้ตเรื่องปรับปรุงพื้นที่…-
2.3 M • Ongoing
-
-
ฉันตื่นขึ้นมาพร้อมเสียงแอร์ที่ยังค้างอยู่หลังหู ไม่ใช่แอร์ในห้องฉัน ของฉันมันมีบุคลิกเหมือนยุงหมดแรง และงบประมาณระดับคำขอโทษจากภาครัฐ แต่เสียงนี้ มันสะอาดกว่า เย็นกว่า…
-
2.3 M • Ongoing
-
-
หลังเวทีมีกลิ่นสเปรย์ฉีดผม สายไฟร้อน ๆ แล้วก็กลิ่นของเงินที่พยายามทำตัวให้ดู effortless จนเกินไป ทีมงานเดินสวนกันไปมาในเสื้อดำ…
-
2.3 M • Ongoing
-
-
ฉันไปถึงหน้าตึกแถวหลังมื้อกลางวันพอดี บ่ายแบบกรุงเทพ อภิวัฒน์ ที่แดดไม่ได้แค่ส่องคุณ แต่มันส่งบิลมาพร้อมค่าบริการเพิ่ม บานประตูเหล็กก็ยังฝุ่นจับเหมือนเดิม สีผนังซีดเหมือนเดิม…
-
2.3 M • Ongoing
-
-
ไม่ใช่ว่าพวกเขาร้องไม่ดี แต่พวกเขาไม่ฟังกันเลย บอลเคาะขาไมค์เหมือนอยากใช้จังหวะฆ่าใครสักคน เอกถอดหูฟังออกเป็นรอบที่สาม แดงนั่งขัดสมาธิกับพื้น…
-
2.3 M • Ongoing
-
-
สาย ๆ ของวันที่ 19 พฤษภาคม 2544 นาฬิกาผนังในห้อง C เหมือนตั้งใจไม่ทำงาน นีน่ามองมันแล้วก็ไม่แปลกใจนัก ที่นี่ไม่เคยตรงเวลาอยู่แล้ว…
-
2.3 M • Ongoing
-
-
คุณสามารถบอกจิตวิญญาณของสตูดิโอได้จากสีของโฟมอะคูสติก สตูดิโอ B ใส่สีเหลืองคล้ำแบบดีซ่าน เหลืองชนิดที่ทำให้สงสัยว่ามันเคยเป็นสีขาวรึเปล่า…
-
2.3 M • Ongoing
-
-
ทำไมเรื่องราวของ "Man in Hole" หรือ “ตกหลุมแล้วปีนขึ้นมา” จึงเป็นโครงสร้างการเล่าเรื่องที่ทรงพลังที่สุดในโลก ทำไมเราถึงรักเรื่องแบบนี้ เคยสังเกตไหมว่าเรื่องราวที่ทำให้เราลุ้นที่สุด…-
110.6 K • Ongoing
-
-
ห้องไม่ได้มืด แต่มันก็…ไม่ได้สว่างอะไรขนาดนั้น กรุงเทพฯ ไม่เคย “มืด” จริง ๆ หรอก มันแค่ต่อรองกับความมืดไปเรื่อย ๆ แสงยังเล็ดลอดผ่านม่านเข้ามาอยู่ดี บาง ๆ ดื้อ ๆ…
-
2.3 M • Ongoing
-
-
“ทางยังไกล (江湖未遠)” คือบทเพลงที่ได้รับแรงบันดาลใจจากโลกของ “กระบี่เย้ยยุทธจักร” และแนวคิดที่ว่า กระบี่ เป็นเพียงสิ่งที่ถูกสร้างขึ้น แต่คน คือสิ่งที่ยังมีชีวิต…-
22.5 K • Ongoing
-
- 1 2 Next
